آخرشاهنامه

همیشه یکی بود، یکی نبود

اگر هم بود، یک نفر سومی هم بود.

مثل کلاغ کس مشنگ قصه مادر بزرگ

می ترسم آخر هیچ قصه ای به خونه نرسم.

امان از شهر بی شاعر

هی فلانی

اگر رفتی لطفاْ در رو هم پشت سرت ببند.

بعد تو دیگه حوصله هیچکسی رو ندارم.

دستمایه

تو که نباشی، شاعر هم نیست

یا اگر هست

با تخمهایش یه قول دو قول بازی می کند، بانو.

پ ن: کلمه "بانو" در انتها، ضرورت شعری بود.

سوره کان

الف کاف قاف

و همانا کان را آفریدیم تا مایه آرامش و شادی شما گردد

پس مبادا که در استعمال آن تخته گاز روید که خایه خواهید سوزاند.

و همانا امراض خایوی از بدترین مرض هاست.

پس از باران

تو رفتی یا من؟ درست یادم نیست.

فقط یادم است که تا مدتها

 به آن اوسکولی که تو را کان می نهشت حسادت می کردم.

راهکار

مرا نمی توانی از خاطرت پاک کنی

من پاکم

خط خطی ام کن لعنتی.

استمداد

وقتی یه دختر و پسر توی خیابون یا هرجای دیگه با هم هستند، دخترای تنهایی که از کنارشون رد میشن همیشه چپ چپ نگاه می کنن ( گاهی به پسره، گاهی به دختره)

این قضیه برام حل شده که دخترا چپ چپ نگاه می کنن. فقط نمی دونم اگه به پسره چپ چپ نگاه کنن یعنی چی؟ اگه به دختره چپ چپ نگاه کنن یعنی چی؟

لطفاْ شفاف سازی فرمایید.

کارنامه

و همانا که ما کار را برای شما آفریدیم

تا هر آینه روی کار یا زیر کار لذت ببرید.

شایسته سالاری

کان را به بها دهند نه به بهانه

(دکتر شریعتی)

در بستر خیال

تو که نیستی، خیالم تخت است عزیزم

و هرشب روی همین تخت گا...یی...ده... می شوم.

چسی ادبی

من نمی فهمم، اینایی که توی وبلاگشون میگن ما با نوشتن ارضا میشیم یعنی چی؟!!!

یعنی هی می شینن می نویسن بعد یهو...؟

اصلا چی می نویسن که یهو اینجوری میشه؟!

تلافی

نبودنت را حس نخواهم کرد

آنگونه که بودنم را حس نکردی

استمداد

آی ایهاالناس:

جون مادرتون یکی به من این معنی (زنانگی) رو توضیح بده.

مد شده توی همه وبلاگا (البته وبلاگای زنونه) می نویسن من هی می خونم ولی نمی فهمم.

نوجوان فهمیده

رهبر من آن نوجوان ۱۳ ساله ایست که دختر ۲۵ ساله همسایه را کان می نهد.

گمشدگان لب دریا

باز هم معضل تاریخی:

معضل کون و مکان.

 

 

 

 

پ ن: داره پوستم کلفت میشه

بی احتیاطی

دیروز پشت دستم با سیگار سوخت

همانجا که دفعه پیش هم سوخته بود.

کادانس پلاگال

خوب شد که قسمت نشد برای آخرین بار با هم باشیم

می گویند زخمهای آخر کاری ترند.

استفراغ عاطفی

پسر آویزون رو میشه پیچوند ولی واسه پیچوندن دختر آویزون انگار باید سفره نذر کرد.

پ ن: هیچ چیز مشمئز کننده تر از یه دختر آویزون الکی خوش نیست.

بهار

چه عادت مسخره ایست

به هرچه که بعد از زمستان می آید می گوییم بهار!

پ ن: نیامدی که ثابت کنم با یک گل هم بهار می شود.

مطالبات

ای زندگی که هر روز ما را کان می نهی

پس کانبهای ما را کی می دهی؟